Bezpieczenstwo energetyczne unii europejskiej do 2030 roku

Zagadnienia zaufania i pomocy praktyce w sektorze są głównie połączone z ochroną środowiska naturalnego. Spróbujmy zatem przybliżyć jak UE unormowała przepisy związane z  bezpieczeństwem przemysłowym na platformie studium przypadku -  atex case studies.

Ze powodu na fakt, że cała większość maszyn, a także narzędzi jest oddana do uprawiania czynności w kopalniach węgla kamiennego, w których może spotkać zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego, w określonej rzeczy omówiono dyrektywę 94/9/WE, która dostarcza się do ostatnich zagrożeń.

W marcu 1994 roku Parlament Europejski, a także Rada przyjęły dyrektywę tzw. nowego podejścia 94/9/WE w historii unormowania przepisów prawych krajów członkowskich dotyczących urządzeń oraz układów ochronnych, które są oddane do gruntu w treści potencjalnego zagrożenia wybuchem, która jest nazywana dyrektywą atex.  Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego głównym celem tej dyrektywy jest zapewnienie bezproblemowego przepływu towarów, które dadzą wysoki poziom ochrony przeciwwybuchowej. Jednakże owa wola nie była kluczowym etapem z zakresu harmonizacji ochrony przeciwwybuchowej w Zgody Europejskiej. Od około dwudziestu lat ludzie musieli przystosować się do kilku zasad tzw. starego podejścia dotyczącego wolnego handlu towarami ujętymi właśnie w zasadzie ATEX.

Dyrektywa 94/9/WE była wcielona w bycie od 1 lipca 2003 r., zastępując dyrektywy podejścia starego 76/117/EWG i 79/196/EWG, dotyczące urządzeń elektrycznych, jakie są przeznaczone do użytku w dziedzinach, jakie są zagrożone atakiem na płaszczyzny i dyrektywę 82/130/EWG, która mówi urządzeń elektrycznych danych do operowania w okolicach zagrożonych wybuchem we tle kopalń gazowych. Procedury oceny zgodności na zasadzie starego podejścia, były powiązane wyłącznie z urządzeniami elektrycznymi, które musiały spełnić wszystkie dokładnie określone wymagania bezpieczeństwa. Badania wykazały, że urządzenia elektryczne są źródło zapłonu dopiero w połowie sukcesów. W układu z ostatnim, znaczone w dyrektywach starego podejścia zagrożeń jedynie natury elektrycznej jest niemal wystarczające do uzyskania wysokiego poziomu ochrony, jaki jest wymuszany przez rozporządzenie 100a Traktatu Rzymskiego.